به رسول خدا(ص) در گرفتن وحى بدون واسطه حالتى دست می ‏داد كه از خود، و جهان پیرامون خود، به گونه‏اى بی توجّه بود كه دیگران فكر می ‏كردند، پیامبر بیهوش است،در حالى كه مدهوش بود.

حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) نیز در سجده نماز شب، با توجّه به عظمت خدا، مدهوش می ‏شد كه دیگران فكر می ‏كردند، حضرت بیهوش شده است.